Echt Texelse appels trekken bekijks

^{12 april 2004, door onbekende auteur}
 
Proeven, zien, voelen en ruiken. Dat was het credo van het gezamenlijk open huis dat 23 producenten en verwerkers van Echt Texelse Produkten woensdag hield. De deuren gingen open en de diverse produkten van Texelse bodem werden in het zonnetje gezet.

Karmijn, James Grieve, Lombarts Calville en Goudreinet. Bezoekers van fruitbedrijf Molenbuurt van Cees Keijser kunnen zien, voelen en proeven welke soorten appels er in de Texelse appelsap van Molenbuurt gaan. In gestapelde kisten liggen de diverse soorten appels uitgestald in een loods. Bezoekers die in de veronderstelling verkeren dat de appelsap gewoon uit een willekeurig stel geperste appels bestaat, worden meteen even bijgepraat. Keijser: ‘De appelsap bestaat voor de helft uit goudreinetten en voor de rest uit een mengeling van diverse soorten appels. Die mengeling bepalen we hier zelf.’
Fruitbedrijf Molenbuurt was één van de 23 bedrijven die woensdag meededen aan het gezamenlijk open huis van de Vereniging voor Texelse Producten Promotie. Bezoekers, met name Texelaars, konden een kijkje achter de schermen nemen van de producenten en verwerkers van Echt Texelse producten en ze konden ook diverse producten proeven. ‘We hebben ijs gegeten bij Labora en bij de Reuze Aardbei aardbeien geproefd’, vertelt Ria Brans terwijl ze samen met haar man Arie boerderij Hoogvliet nabij de rotonde aan de Nieuwlanderweg bezoekt. ‘En bij bakker Timmer kwam ik het recept tegen van die heerlijke speculaas die ze vroeger in Oosterend maakten.’ Bij Hoogvliet krijgt het echtpaar Brans van eigenaren Kees en Trinet Hin te horen dat er wekelijks schapen en om de paar weken koeien naar de slachterij van Aad van Heerwaarden worden gebracht. Het vlees wordt daarna in de winkel naast de boerderij verkocht. ‘Je merkt er dat mensen vaker willen weten waar het vlees vandaan komt’, vertelt Hin. ‘We hebben de winkel ook omdat we vonden dat er een tekort is aan verkooppunten van Texels schapenvlees.’ Het echtpaar Brans maakt van de gelegenheid gebruik meteen wat schapenvlees te kopen.
Thomas Kuiper en Martine Prins maken bij het cateringbedrijf van Ruud Boom in Oudeschild van de gelegenheid gebruik een hapje met Echt Texelse Waddenzeegarnalen van de TX25 van de familie Blom te proeven. ‘Zij leveren sinds kort ook een Echt Texels product’, vertelt kok Peter Huisman, terwijl hij de hapjes klaarmaakt. Het cateringbedrijf en Blom, beiden aan de Stoompoort gevestigd, doen gezamenlijk aan het open huis mee. Prins en Kuiper laten zich een stukje opgerold witbrood met een mousse van zalm en de Texelse garnalen goed smaken. ‘Verrukkelijk’, zegt Prins. De twee, van groepsaccommodatie Bloem en Bos, grijpen de open dag aan om eens bij Boom achter de schermen te kijken. ‘We nemen vaak van hun producten af, ze staan ook bij ons op de website en we wilden nu wel eens bij ze komen kijken.’
Dat laatste geldt ook voor veel mensen die een bezoek brengen aan de groothandel van de Witte Engel aan het Wezenland in Den Burg. Het is de eerste keer in acht jaar dat daar open huis wordt gehouden.
Bezoekers kunnen onder meer rondkijken in de kamer van Jeannet van Aps waar veel maakpakketten van het centrum zijn ontworpen. ‘We komen hier maandelijks wel een paar keer bij elkaar’, vertelt ze. ‘Hier ontstaan ook de creattenties (patronen) die mensen maandelijks van de website kunnen downloaden.’ De Witte Engel valt eveneens onder de noemer Echt Texels Produkt omdat de diverse maakpakketten Texelse creaties zijn. Speciaal voor de open dag staat ook de stand opgesteld waarmee de Texelse maakpakketten (veelal met vilten stoffen) op internationale beurzen in Keulen, Frankfurt, Hamburg, Birmingham en Arnhem aan de man worden gebracht. Dat leidde er twee jaar geleden toe dat de ontwerpen van de Witte Engel, die al wereldwijd worden verkocht, ook in Japan op de markt werden gebracht. ‘Daar moest een Japanse gebruiksaanwijzing voor worden opgesteld, maar op de verpakking aan de buitenkant moesten de Nederlandse, Duitse en Engelse teksten blijven staan, zodat ze in Japan konden zien dat het uit Europa kwam.’ Het bezoekersaantal was wisselend. Bij sommige bedrijven was het rustig, anderen zagen honderden bezoekers. Molenbuurt combineerde het open huis met de plukdag die er sinds een paar jaar in de herfstvakantie wordt gehouden. Bezoekers konden zelfstandig de boomgaard in om appels te plukken. Of misschien beter gezegd te draaien. Keijser: ‘Een appel laat niet zomaar los als je eraan trekt. Maar als je hem een beetje draait, laat hij zo los van de stam en heb je er ook geen afdrukken van je vingers door het trekken instaan.’