‘De juryleden hebben hun taak serieus en kritisch volbracht' aldus Gerard Timmerman (hoofdredacteur)

Eerste Texelse appeltaartenproeverij

^{01 februari 2008, door Texelse Courant}
 
Steeds meer horecabedrijven bakken zelf hun appeltaart. Reden voor de Texelse Courant om een proeverij te houden. Winnaar werd Texel Banket van Ruud Boom Catering. Met een gemiddeld cijfer van 7,6 was hij veruit de beste. Tweede werk Klif 23 (6,8) en derde Paal 9 (6,7). In totaal werden woensdag vijftien zelfgebakken appeltaarten van horecaondernemers en bakkers geproefd.

Het water liep bij de zeven juryleden in de mond toen de 45 appelpunten in het proeflokaal van Ruud Boom naar binnen werden gereden. Iedere deelnemer moest drie appelpunten ter beschikking stellen. De punten werden met een cijfer tussen één en tien beoordeeld op uiterlijk, gevoel, koek en vulling. Op iedere punt lag een nummer dat correspondeerde met een bakker, zodat de jury niet wist met welk bedrijf ze te maken hadden. Vooraf was de vraag of er slagroom op de punten moest. Geen slagroom besloot het forum. Simon Appel: ‘Een goed stuk appeltaart heeft geen slagroom nodig.’

Het uiterlijk van een appeltaart werd erg belangrijk gevonden. Dat begon al bij de vorm van de taart. Sommige deelnemers hadden hun taart niet in punten, maar in rechthoeken gesneden. Marleen van der Vis over één van deze inzendingen: ‘Ik krijg hier geen goed gevoel bij. Ik heb het liever in een punt.’ Ook de kleur is belangrijk. Han Dros: ‘Dit ziet er jammer genoeg niet goed uit. De taart heeft een zwarte rand en is verbrand, ook aan de onderkant.’ Eén deelnemer had zelf slagroom op zijn punten gespoten en daarop appelschijfjes gelegd. Ina Koorn kon dit wel waarderen. ‘Het ziet er leuk uit.’ Desondanks werden de sobere uitvoeringen meer gewaardeerd. Kees Keyser over een punt met rastervorm zonder het glanzend makende abrikozenmousse: ‘Dit is prachtig. Bijna te mooi om waar te zijn. Het is echt een kunst om het zo te maken.’

Binnenkant
Nadat de taarten van alle kanten waren bekeken door de jury werden de vorkjes erbij gepakt om de binnenkant te beoordelen. Voor het echte gevoel gingen stukjes taart zelfs door de vingers. Keyser: ‘Deze taart voelt lekker stevig.’ Het allerbelangrijkste in een appeltaart is natuurlijk de appel. Keyser, appelkenner bij uitstek: ‘Karmijn de Sonneville is de beste appel voor taart. De appel heeft bijna een kruidachtige smaak.’ Koorn gebruikt in haar taarten altijd het ras jonagold. ‘Met goudrenetten wordt het een slappe taart. Het is een meelachtige appel. Ik geef de voorkeur aan jonagold.’ In sommige taarten van de proeverij waren de appels tot moes gebakken. Van der Vis: ‘Het is jammer dat in deze taart geen stukjes appel zitten, maar dat het moes is.’ Bij sommigen was het wel heel gortig. Dros: ‘Het lijkt meer op appelmoes dan op appeltaart.’ Gevolg was dat deze taarten wat kleffer smaakten. Appel: ‘Deze taart blijft aan mijn gehemelte plakken. Dat is niet lekker.’ Niet alleen aan de buitenkant, maar ook aan de binnenkant werd eenvoud gewaardeerd.

De juryleden gaven de voorkeur aan taarten waar alleen appel in zat. Zo had één deelnemer noten aan zijn taart toegevoegd. Koorn: ‘Hier zitten hele noten in. Wat noten in de appeltaart is best lekker, maar dit is te veel.’ Een ander had amandelen bovenop de taart gedaan. Keyser: ‘ Het ziet er daardoor niet uit als een appeltaart.’ Dros had een andere mening. ‘Ik vind het niet verkeerd dat er amandelen op zitten.’ Ook de koek is bepalend voor de smaak. Dat komt nauw kijken. Dros: ‘De vulling van deze taart is heerlijk, maar de koek is veel te flauw. Dat is zonde want nou krijgt de vulling van mij een 8 en de koek een 4.’

Punten
Na vijftien stukken appeltaart kon de jury geen taart meer zien. Het was tijd om de punten op te tellen. Texel Banket rolde als winnaar uit de bus. Ruud Boom: ‘Ik hoop niet dat mensen denken wat we gewonnen hebben omdat de proeverij hier was. Dan ben ik liever een goede tweede dan eerste.’ Gerard Timmerman, één van de juryleden: ‘Ik wist niet eens dat je meedeed.’ Ondanks de goede score kreeg Boom tips van de juryleden. Dros: ‘De vulling is een beetje bruin. Dat komt omdat er kapselkruimels in zitten om het vocht te absorberen. Je kunt beter kapselpoeder gebruiken.’ Volgens Koorn hielp custardpoeder ook goed. Boom was blij met de tips. ‘We kunnen de perfecte appeltaart nog verder perfectioneren’, vertelde hij lachend.

De winnende taart was gebakken door Rodercik Kampstra, maar het recept kwam van chef-banket John Koopman. Die heeft nog onder Han Dros gewerkt. Koopman; ‘Ik had niet verwacht dat we zouden winnen. Iedere bakker heeft zijn best gedaan en het is ook afhankelijk van de smaak van de jury.’ De goede score schrijft hij toe aan de verse producten die hij gebruikt. ‘Er zijn zo veel goedkope spullen op de markt, maar dat komt de kwaliteit van de taart niet ten goede.’ Het recept wilde hij niet prijs geven. ‘Dat is een beetje heilig.’ Hoofdredacteur Gerard Timmerman kijkt met een goed gevoel terug op de proeverij. ‘De juryleden hebben hun taak serieus en kritisch volbracht. Volgend jaar houden we weer een appeltaartenproeverij, maar dan in april zodat bedrijven die nu gesloten waren ook mee kunnen doen. Ik hoop dat deze proeverij eraan bijdraagt dat de kwaliteit van Texelse appeltaarten nog beter wordt.’

De deelnemende bedrijven zijn allemaal benaderd door de Texelse Courant. Daardoor deden niet alle ondernemingen mee die zelf een taart bakken. Ook waren er eetgelegenheden die gesloten waren en daardoor geen taart konden bakken. De deelnemende bedrijven waren: Banketbakkerij Bos, Bos en Duin (twee inzendingen), De Worsteltent, Echte Bakker Timmer, Eetcafé Vincent, Herberg De Aanleg, Hotel Boschrand, hotel Brasserie Rebecca, Klif 23, Paviljoen Paal 9, Prins Hendrik, Texel Banket, Strandhotel Noordzee en ’t Pakhuus.